כָּל מַחֲלֹקֶת שֶׁהִיא לְשֵׁם שָׁמַיִם, סוֹפָהּ לְהִתְקַיֵּם. וְשֶׁאֵינָהּ לְשֵׁם שָׁמַיִם, אֵין סוֹפָהּ לְהִתְקַיֵּם. אֵיזוֹ הִיא מַחֲלֹקֶת שֶׁהִיא לְשֵׁם שָׁמַיִם, זוֹ מַחֲלֹקֶת הִלֵּל וְשַׁמַּאי. וְשֶׁאֵינָהּ לְשֵׁם שָׁמַיִם, זוֹ מַחֲלֹקֶת קֹרַח וְכָל עֲדָתוֹ:
Każdy argument ze względu na Niebo —koniec ma trwać [dla stron tego sporu], jak w sporze między Beth Hillel i Beth Shammai, gdzie żadna ze stron sporu (uczniowie) nie została utracona (w przeciwieństwie do Koracha i jego zboru, którzy zaginęły). Lub: „koniec”—pożądany koniec argumentu. W sporze ze względu na niebo pożądanym celem jest osiągnięcie prawdy. I to zostało osiągnięte w sporze między Beth Hillel i Beth Shammai— że halacha jest zgodna z Beth Hillel.] I argument, który nie jest ze względu na niebo —[upragniony] koniec, [moc i miłość do podboju] nie trwa. [I tak znajdujemy w argumentacji Koracha i jego kongregacji. Ich celem było osiągnięcie chwały i mocy—i odwrotnie, co się wydarzyło]. Jaki jest argument na rzecz Nieba? Spór między Hillelem a Shammai. I (co to jest argument), że nie jest to dla Nieba? Argument Koracha i całego jego zboru.